1.1 دوره جنینی
اصول اولیه بسته بندی به عنوان ظروف ساخته شده توسط انسان برای استفاده و ذخیره مایحتاج روزانه پدیدار شد. این ظروف که قدمت آنها به دوران پارینه سنگی می رسد، در ابتدا مستقیماً از مواد طبیعی ساخته می شدند. مردم از پوسته، پوست میوه، کدو و سایر مواد برای نگهداری و حمل غذا و آب استفاده می کردند. با این حال، این اشکال اولیه به طور کامل مفهوم بسته بندی را در بر نداشتند و صرفاً در مرحله جنینی بودند. به عنوان مثال، زونگزی از برگ های نی برای بسته بندی برنج چسبناک استفاده می کند که وظیفه نگهداری غذا را ایفا می کند.
در این دوره، بسته بندی به شکل ساده، با تکنیک های اولیه و از مواد طبیعی ساخته شده بود. این ویژگی برای مدت طولانی باقی ماند و برخی از ظروف بافته شده از بامبو، شاخه ها و علف هنوز هم استفاده می شوند. بعدها، با بهبود توانایی انسان در مهار طبیعت، سفالگری توسعه یافت که عملکردهای ذخیره سازی و حمل و نقل بسته بندی را بهتر انجام می داد. ظروف سفالی به اشکال مختلف مانند بطری، دیگ، لگن، کاسه و کوزه تولید می شد. یک نمونه قابل توجه، بطری-دوگوش کوچک-دهانه نوک تیز-پایین، یک قطعه سفالی نفیس نوسنگی از فرهنگ ماجیایو است. طراحی شده برای حمل آب، پایین نوک تیز آن غرق شدن را تسهیل می کند، دهان کوچک آن از ریختن آب جلوگیری می کند و گوش های دوتایی آن امکان حمل آسان را فراهم می کند. نمای بیرونی با خطوط موازی مشکی، الگوهای گردابی و الگوهای نقطه ای رنگ آمیزی شده بود که کاملاً منعکس کننده عملکرد و هنر طراحی بسته بندی است.
1.2 دوره رشد
با گذشت زمان، تکنیک های پردازش دستی به طور قابل توجهی پیشرفت کرد و منجر به ایجاد مواد بسته بندی مصنوعی پیچیده تر مانند ظروف لاکی، منسوجات و چینی شد. ظروف لاکی و چینی که به دلیل ارزش هنری بالای خود مشهور بودند، تبدیل به صنایع دستی چینی و روش های بسته بندی متمایز شدند.
ظهور بورس کالا باعث ایجاد بسته بندی هایی شد که به طور خاص برای گردش طراحی شده بودند. اولین بسته بندی تجاری ثبت شده در چین به دوره کشورهای متخاصم مربوط می شود، همانطور که در داستان "خرید تابوت و بازگرداندن مروارید" از اسناد ادبی به تصویر کشیده شده است. "تابوت" توصیف شده یک بسته چوبی با تزئینات عالی بود: "ساخته شده از چوب ماگنولیا، معطر با دارچین و فلفل، منبت کاری شده با مروارید و یشم، تزئین شده با نقش های گل رز، و تزئین شده با یشم". این به وضوح تاکید بر تجمل و صنعتگری در بسته بندی در آن دوران را نشان می دهد.
استفاده گسترده از کاغذسازی در سلسله هان باعث توسعه سیاسی، اقتصادی و فرهنگی شد و منجر به استفاده از کاغذ به عنوان یک ماده بسته بندی رایج شد و به تدریج جایگزین ابریشم و ابریشم گران قیمت شد. این آغاز بسته بندی تجاری به معنای دقیق آن بود. در سلسله سانگ شمالی، ادغام فناوری های کاغذسازی و چاپ، تکامل بسته بندی کالاها را بیشتر پیش برد. صحنه‌های نقاشی‌های تاریخی، فعالیت‌های تجاری شلوغ را به تصویر می‌کشند که انواع بسته‌بندی را به نمایش می‌گذارند. امروزه کاغذ یکی از مهم ترین مواد بسته بندی است.
تولید ظروف شراب چینی در سلسله هان شرقی آغاز شد. سلسله سونگ اوج تولید سرامیک را با ظروف شراب چینی پیچیده و متنوع دید. ظروف چینی سلسله مینگ دارای لعاب‌های متمایز آبی-و{{3}سفید، دوکای و قرمز قربانی بودند، در حالی که نمونه‌های سلسله چینگ شامل مینا، سه رنگ ساده و چینی بلند و همچنین سبک‌های آنتیک تکراری بود. فراتر از شراب، چینی به طور گسترده برای بسته بندی محصولات مراقبت از پوست، عطرها و لوازم آرایشی استفاده می شد.
1.3 دوره توسعه
انقلاب صنعتی سرمایه‌داری را از کارگاه‌های کوچک به صنایع مبتنی بر ماشین‌های مقیاس بزرگ تبدیل کرد و تنوع کالاها را غنی‌تر کرد. با تولید انبوه و گسترش معاملات بازار، بسته بندی به یک حلقه مهم در زنجیره تامین تبدیل شد. موادی مانند شیشه و فلز به طور فزاینده ای مورد استفاده قرار گرفتند. در اروپا، بسته بندی از تمرکز بر ذخیره سازی و حمل و نقل اولیه به ترکیبی از عملکرد و زیبایی تبدیل شد.
بیشتر بسته‌بندی‌ها در این دوره دارای طرح‌های مجلل، رنگارنگ و پیچیده، به‌ویژه تزئینات لبه‌های پیچیده بودند که نشان‌دهنده تداوم سبک ویکتوریایی و ارتباط با هنر باروک است. این تاکید بر تاثیر بصری برای برانگیختن تمایل مصرف کننده، زمینه را برای طراحی بسته بندی مدرن فراهم کرد.
از اواخر قرن نوزدهم تا اوایل قرن بیستم، قوانین علامت تجاری برای اطمینان از اعتبار محصول وضع شد. برندهای پیشگام بسته بندی کیسه های فردی را با لوگوهای برجسته معرفی کردند که شناخت برند و حافظه مصرف کننده را تقویت می کند. این امر باعث آگاهی بیشتر از برند شد و تولیدکنندگان علائم تجاری، ضمانت‌های کیفیت و توضیحات محصول را به بسته‌بندی اضافه کردند تا مصرف‌کنندگان را متقاعد کنند و تأثیرات ماندگاری ایجاد کنند.
سبک های طراحی به سمت طبیعت گرایی تغییر کردند و نقوش گل، طومار و حیوانات را با منحنی های ملایم و رنگ های پر جنب و جوش، تحت تأثیر جنبش های هنر معاصر ترکیب کردند. در دهه 1920، طرح های تمیز و مختصر با الگوهای هندسی جسورانه ظاهر شد و تزئینات بیش از حد را کنار گذاشت.
آشفتگی زمان جنگ در دهه‌های 1930 تا 1940 منجر به بسته‌بندی مینیمالیستی با تمرکز بر عملکرد، با رنگ‌های خاموش شد. بهبودی پس از جنگ در دهه 1950 افزایش مصرف گرایی را به همراه داشت که ناشی از مواد جدیدی مانند پلاستیک، برچسب‌های{5}}خود چسبنده و قوطی‌های آلومینیومی بود. ظهور سوپرمارکت ها، همراه با سبک زندگی شلوغ و یخچال، بسته بندی را به رابط اصلی بین مصرف کنندگان و محصولات تبدیل کرد. سبک بین‌المللی، که با سادگی، کارکرد و عقلانیت مشخص می‌شود، غالب بود و بر شناخت سریع برند در قفسه‌ها تأکید داشت.
در دهه‌های 1980 تا 1990، بسته‌بندی‌های سری به جریان اصلی تبدیل شدند، زیرا شرکت‌ها به دنبال ارتقای خطوط تولید بودند. در اواخر قرن بیستم و اوایل قرن بیست و یکم، جنبش جهانی محیط زیست مفهوم بسته‌بندی سبز-طراحی‌های سازگار با محیط زیست، قابل بازیافت و پایدار را برانگیخت. این بسته بندی را به سمت سبک وزنی، فشردگی و حمایت از مصرف آگاهانه محیط زیست سوق داد و نقش آن را فراتر از مهار، حفاظت و فروش گسترش داد و مسئولیت زیست محیطی را نیز در بر گرفت.
